Ben jij de papa of mama van dienst?
Het klinkt zo warm en loyaal, maar de ‘familiecultuur’ op het werk heeft een duistere schaduwzijde: parentificatie.
Wanneer de grenzen tussen werk en privé vervagen, gaan we rollen aannemen die we eigenlijk uit ons eigen gezin van herkomst kennen. En dat is dodelijk voor de professionaliteit.
Als psycholoog weet je dat parentificatie optreedt wanneer een kind de zorgtaken of emotionele last van een ouder overneemt. Het kind wordt de ‘vader’ of ‘moeder’ van het systeem. Dit is extreem belastend en zorgt voor een verlies van de eigen identiteit en behoeften. Een voedingsbodem voor heel wat onplezierige gevolgen.
Op de werkvloer zie je dit op twee manieren:
- De Manager-Ouder: De baas die alles ‘oplost’, de emotionele gaten dichtloopt en medewerkers als kinderen behandelt (betutteling).
- De Medewerker-Ouder: De loyale werknemer die de kwetsbare of incompetente leider ‘beschermt’ en alle stress absorbeert om de boel te redden.
Beide leiden tot een team dat niet volwassen wordt en medewerkers die opbranden door een verantwoordelijkheid die niet de hunne is.
Wat kun je doen?
- Herstel de hiërarchie: Een bedrijf is geen gezin. We zijn volwassenen met verschillende rollen en een zakelijke overeenkomst.
- Bewaak de taakvolwassenheid: Laat de verantwoordelijkheid daar waar ze hoort. Laat mensen hun eigen ‘fouten’ maken en oplossen.
- Check je zorgbehoefte: Ben je aan het managen op resultaat, of ben je aan het zorgen uit een behoefte om nodig te zijn?
#Organisatiecultuur #BurnoutPreventie #Leiderschap #Systeemtherapie #HR #Professionaliteit #GrenzenStellen